Skip to main content

Posts

Showing posts with the label my cheese

How to bring a mamon home

Sa madaling salita, paano iuwi si Mamon [noon]? Bago ko simulan ang pagbalik-tanaw, sagutin ko muna yung tanong ninyo marahil na 'anong kalibugan na naman ito?' Pramis, di [lang] libog ito. Napadaan kasi ko sa SOGO sa North Edsa kanina kaya may bigla lang akong naalala. ("Napadaan," ibig sabihin ay dumaan yung bus na sinakyan ko,) Kaya ito ang ilang maiksing kwentong kaladkarin ni Mamon. "Saan ka? Kape tayo. Sunduin kita." - Kung saan ang "kape" ay nangahulugan ng libreng kape, libreng kwentuhan at libreng espadahan. "Sa amin ka na muna tumuloy, uwi ka na lang kinabukasan. Walang masasakyan papunta sa inyo pauwi. Gabi na." - Kung saan natulog ako sa bahay nila sa probinsya nang wala sa plano" "Masakit kasi balakang ko ngayon, punta ka dito. Tignan mo nga kung ano problema." - Nang nagamit ang aking propesyon para sa init ng katawan "Pansin mo di kita pauuwiin. Mag-check-in tayo ah"...

Nasabi ko na ba sa'yo?

That moment he said he wanted to tell me something, I already knew what it was. I guess it's that feeling that you know what the other one feels. It's like your hearts are in synced and you're just waiting for the other one to confirm your suspicion. Nasabi ko na ba sa'yo na... Na ano? Na mahal kita?... Lost for words, all I could do was reply with a tight hug and a hundred kisses. Our hearts were one in feeling the same thing. We were in love. I love you too, I finally replied. A hundred kisses and tight hugs followed. They say, often you have to choose between someone you love or someone who loves you. That's why I feel lucky to have that guy who loves me the same way that I love him.