Locked messages

,
Delete all messages?

-Yes.

Delete locked messages?

*what locked messages?*


I just read your blogspot about me. Or was it? I treat you as a close friend. I also thought that we could be what others cal as "partners." I thought I couldn't stand in the way of your dreams. Yun lang. I hope we can remain good friends. I wish you success and continued happiness Mamon!
that day he knew what I felt about him...


Mamon! baka wala ka ng load kaya di ka makareply... hihi.. just before this night ends for me (im abt to sleep), tandaan mo, lagi kang may friend at ako yun! I appreciate your effort to dropby and tell me your story.
Hindi man ako ang magiging perfect friend mo, ang mahalaga dun, may perfect ears ako for you anytime na kelangan mo at available ako.. hehehe.. basta i-count mo na ako sa mga taong "like" ka naman.. hihihi..
have a great night my friend.. brush off the negative vibes and don't linger on what happened.. may kasunod yan na maganda! hugsies! mwah!!
that time when I was comforted...


Konting sensitivity lang. I mean, I consider "us" to be dating. Reading your latest blog is a fact na ako lang pala ang nagpapaka-exclusive. We're cool. I think I was just expecting so much from you. I think my fault too. Let's remain friends.
Kung magsosorry ka, pinatawad na kita. Kung sasabihin mo na magmove-on na ako... Ginawa ko na. Masama loob ko sa u. Pinilit naman kita intindihin pero siguro nga hanggang doon na lang.
So hindi mo alam  na nakasakit ka when you blog and tweet stuff about how you are attracted to guys?! Mamon naman, it doesn't need special intelligence. I was under the impression we were exclusively dating. Akala ko malinaw sa u ung agreement that we will focus on us. Eh ano yung mga expressions of being attracted to guys. How will I see brighter future on us kung ikaw mismo, di mo macontrol sarili mo.
Dating sa akin nun, I was never enough. Na may kulang because u were drooling with good looking guys.
When you date exclusively, you don't do that, because you should be sensitive with your "would be" partner. Hindi ka aasal na parang single. Hindi ka aasal na parang wala kang pakialam
that instance I became a douchebag...


Alam mo hindi ako COKE
para maging HAPPINESS mo...
Hindi ako NIDO para maging
number 1 mo..
at lalong hindi MCDO para
masabi mong "LOVE KO TO"
Pero di man kita
MAKASAMA forever
sana..
parang NESCAFE na lang
"LET'S MAKE EVERY
MOMENT PERFECT! :)
that moment I felt giddy like a highschool girl...



To forget the feelings of the past is to forget the lesson you ought to learn. I am keeping these lines as a reminder and reference for future dealings and relationships.
Read more →

Balik

,
And so I'm back... from outer space.. :))

Yes, I'm back in the PH and back to blogging. Medyo na-miss ko din magsulat ng slight.

For the past few days kasi after landing, sobrang naging hectic ang sked ko. Ang daming kailangang tapusin at ayusin. I had to apply for clearance para makuha ko na yung TOR ko at diploma. I had to enroll again para maging bonifide student at i-avail ang student rate ng isang conference. I had to sked a visa interview na sobrang slim ng chance pero buti na lang at may nag-open na sked; at na-approve pala visa ko. And lastly, I had to meet friends na na-miss ko ng ilang buwan na.

So hayun, medyo packed ang unang linggo ko pagkabalik sa pinas. Pero masaya naman.

Ang pinaka-memorable sa linggo ko ay yung naging masahe sa akin noong nakaraang sabado. Tagal rin hinanap ng katawan ko yung hagod at diin ng ibang kamay sa katawan ko. Wala namang ES, pero may konting tease na naganap. sige na nga, maraming tease. Yung masahista kasi e, masyado siya. hehe 

Ang pinaka-bet ko sa masahe niya yung hagod sa katawan hanggang slightly at intentionally sasayad o sasabit kay junjun. Yung pupwesto sa siya sa ulonan ko tapos far-reach sa buong katawan. Para ma-imagine ninyo, may na-research ako sa youtube na slightly similar. But imagine, simula dibdib abot hanggang singit ang strokes.





Well, so much for the kwento. 'til next time. :)
Read more →

Komplikado

,
Matanda na tayo para gawin pang komplikado ang mga bagay-bagay.

Natuwa naman ako sa papanaw ng kausap ko. Tama nga naman. Bakit nga ba kailangan pang gawing kumplikado ang buhay. Pwede naman i-brush-off yung mga bagay na di umayon sa plano mo. Kebs na lang 'di ba. Take things as it is.

We dated before, had an awesome time together. Kaso hindi naging kami. Sabihin na lang nating hindi tugma yung oras at panahon. Pero nakakapag-usap pa rin kami ng maayos ngayon. Naglolokohan at nagbibiruan. Napag-uusapan namin ang nangyari noon nang walang halong kapaitan. Nakakatuwa lang.

Inisip ko tuloy yung mga nangyari sa akin noon, sa mga bago kong nakilala. Siguro kung ganyan din ang pananaw ko noon marahil nakakausap ko pa rin sila hanggang ngayon. Kung sana'y hindi ko inuna ang aking emosyon, marahil ay buong puso ko pa rin silang maituturing na kaibigan.

Ngunit nanaig ang damdamin. woah. Bridges were burned. Relationships lost. Kung noon sana ay naging simple lang ang tingin ko sa buhay, maayos sana. 

Pero kung gagamitin ko ang pananaw na yan ngayon, hindi ko dapat nang isipin ang nakalipas. No regrets, ika nga. Panahon ng tumingin sa hinaharap at magpatuloy.

Masyadong maiksi ang buhay para pahirapan at kumplikahin ito.

Tsaka buwan ko 'to e. Dapat lang magsaya dahil panibagong taon na naman sa buhay ko ang lumipas.

Time to level up again..  :)


Read more →

Istilo

,
Noong isang araw habang palakad-lakad ako mag-isa sa mall, napag-isip-isip ko: "paano ba style ko noon 'pag gusto kong magtanggal ng init?" Ngayon kasi parang kailangan o mas maganda yung may magtatanggal noon para sa'yo 'di ba. Paano ba ako noon?

Noon, masaya na ko magjakol mag-isa. 'Yung parang may sariling buhay yung etits mo at titigas na lang siya nang kusa kaya no-choice ka kung hindi magbate. Tapos naka-tengga ka lang sa bahay, sa kwarto mo, kaya sa tuwing titigas si Junjun, parang pilit ka pang magjakol para lumambot siya. You'll be like, "You're hard again! Jeez!"

Noon solb na ko sa literotika, sa mga kwentong malilibog. Kahit walang picture, basta hindi jejemon yung pagkakasulat tsaka maayos yung sentence construction, pwede na pagjakulan. Alala ko pa nga, isang beses, sa sobrang libog ko sa binabasa ko, nilabasan ako nang hindi ko hinahawakan etits ko. Pramis! Mabaog man ako. Doon ko lang napatunayan na pure libog and imagination can really make one come.

Noon naghihintay pa ako ng chance ng sleepover o inuman para maka-take advantage sa mga friends ko. Well, di naman talaga take advantage, gusto naman nila. Kunyari lang silang natutulog. Hindi yung whenever, wherever.

Ngayon kasi parang iba na. Dahil mas madali ng makahanap ng taong tutulong sa'yo sa tag-init, mas ok yung may kasama.

Nagsimula ako noon sa mIRC tapos Yahoo Chat tapos pati yung mga TV channels na ipopost mo yung number mo TV screen tapos may magte-text na lang sa'yo ng "can we b txtm8s?", pinatos ko. Though wala naman akong naka-EB talaga (yuck! so jeje) sa kanila puro landian lang sa text, ganun.

Nagsimula na rin ako sa craft of staring at guys. Una ginamit ko siya para lang ma-hone ang gaydar ko (5-sec count). But later on, naging pick-up tool na rin siya. 'Yung magtititigan kayo tapos boom, CR! boom, MRT! boom, FX! boom, sinehan! Boom! Meron ata akong stories niyan dito sa blog na nakakalat.

Pinakahuling istilo ko ay sa blog to twitter to other gay sites/apps. Parang half ng lifetime keme ko dyan nanggaling (so far, according to my list. Yes, I have a list). Fast, convenient at ready lagi.

Bakit ko nga ba yan naisip? Kasi sa banyagang bansa, nababawasan ang convenience. Paano na yung FuBu back home, di naman pwede paliparin. 'Yung twitter network ng kalan (read: kalandian), di rin maaring pumunta. Kaya feeling ko back-to-basics ako dito. Stroll sa mall, window shopping. Boy-watching. Minsan nakakabingwit gamit ang tantalizing eyes, pero pagkahuli, pinapakawalan din. Mahirap kasi yung kumeme sa bansang di ka pamilyar sa tao. Baka kung mapaano pa ka-sweetan ko. Sa sobrang atrasado, balik na naman ang relationship ni Mariang Palad at si Junjun. Best pals forever!




Read more →

People

,
People come and go. There are some who stay and some just drift away.
But what's sad and sometimes annoying are those who choose to leave. 
Most of them leave out of jealousy or envy, anger, hurt, or pride.

But what's worst are those who choose to leave despite us reaching out to them.
What we can do is just let them go and hope good things for them.

I have my fair share of leaving and being left behind.
What makes me move forward and not look back are those who are willing to stay by side, 
inspire me in everything I do, and are proud and grateful to have me in their lives.
That makes me care less of the people who go and more of the people who depend on me.


Read more →