Closet Clutters

Napag-isip-isip ko lang noong isang araw na ang laki rin pala ng naitulong ng pag-blog at tweet sa buhay ko. Totoo. Noon, tulad ng nasabi ko na sa   Why I blog post ko, nagsimula ako mag-blog just to let out steam and share some personal and intimate stories. Sinimulan ko siya out of sheer boredom dahil nasa kabilang bahagi ako ng mundo, malayo sa aking mga kaibigan. Di nagtagal naging hobby na rin siya na mahirap alisin. Lalo pa akong nahumaling sa pag-blog nang nagsimula na ang pagdating ng followers na sinundan ng comments. Di ko naman naisip noon na magkaroon ng tagasubaybay dahil gusto ko lang naman talaga magsulat. Pero aminin ninyo, ang sarap lang magbukas ng blog tapos makikita mong tumataas yung stats mo lalo na kung may nag-iwan ng comment kahit "nice post" lang yung sinabi niya. Nakaka-good vibes lang kahit papaano. Nang nakisali na rin ako sa pagtalon ng ibang bloggers sa twitter lalo naman akong natuwa. Kasi kita mo na agad in real time kung ano nan...

I swore that I won't ever feel this feeling again. I guess I had it coming. Investing feelings in a friendship that I don't know if it's mutual. -- I recently met with a friend. We had a very nice chat after an event and we caught up with the lives of the people we both know. Then we went on with his recent conversation of a friend from a far off place. This friend of ours was, shall we say, elusive and mysterious. According to him, our friend was involved in an unfortunate incident which is why he was out of the radar for the past months. He continued by saying that our friend was still recovering from his injuries -and her's the kicker - here in the country, which kinda stunned me. All the while, I thought our dear friend went abroad. Well that's what he made me believe. The more my friend continued with his story, the more I felt betrayed. There I was being concerned with that friend, asking him how he was or how he's doing just to find out that he...

Sabi nila, kapag gumawa ka daw ng isang bagay, alam mo na dapat kung paano ito tatapusin. Noong mga nakaraang araw napaisip ako.. paano nga ba magwawakas ang blog na ito? Choices: Di ko na lang kaya gawan ng posts...hayan ko na lang amagin ang blog ito... delete ko na lang lahat ng mga sinulat ko.. Patayin ko na lang [kunyari] si Mamon...pero nagawa na yan e Gumawa na lang kaya ako ng tell-all entry tungkol sa mga nangyari at sa mga taong 'nayari' ko dahil sa blog [at twitter] na ito... no-holds-barred, name-dropping, with details pa... *smirk* Marami na rin akong naisulat dito. Karamihan ay mahahalay yung iba madrama at yung iba naman ay wala lang. Ito ay ilan lamang sa mga bumubuo ng bahagi ng buhay ko na tago sa ibang tao na kilala ko. Bakit ko nga ba naisip na isarado na ang blog na ito. Marahil dala na rin ng mga nangyari sa buhay ko sa mga nakaraang araw na masasabi kong overwhelming. Andyan ang buhay pamilya, karera, at pag-aaral na kailangan kong pag...

Conversation with a friend... Ayaw ko na nga ng fubu. gusto ko na ng relasyon. haays. haha drama E ang taas kaya ng standards mo.. pano kaya yun??? hahaha Ewan ko. basta. anjan ka pa naman e. kaw na yung malapit sa pagiging bf sa buhay ko hahaha *Thought* Mas mahirap kayang maghanap ng karelasyon kung kuntento at masaya ka na sa nakukuha mong atensyon at pagtingin sa mga kaibigan mo? Kasi inisip ko, sa ayaw mo man o hindi, maikukumpara mo ang relasyon mo sa malapit mong kaibigan sa taong tipo mo. Ewan ko. Naisip ko lang.

Kamakailan lang ay nadagdagan na naman ang bilang ng aking gulang. Hindi na mapagkakaila na tumatanda na talaga ako sa bente-syete. Masaya ko namang ipinagdiwang ang araw na ito sa pamamagitan ng pagsalubong sa aking kaarawan kasama ng malalapit na kaibigan. Tunay ngang naging masaya ang pagsalubong namin - kain sa buffet at inom ng mga banyagang alak na noon ko lang nakita. Simple ngunit may kurot pa rin. Ngunit sa aking pagsalubong, hindi ko naiwasang malungkot nang bahagya. Naisip ko, sa gulang kong ito, ano na ba ang narating ko? Nadadagdagan ako ng taon ngunit hindi naman nadagdagan ang mga nagagawa ko sa buhay. Parang ganoon pa rin, walang pagbabago. Nabulalas ko ito nang sandali sa aking kasama sa hotel room nang kinamusta niya ko. Ngunit sa alaalang iyon ang aking kaarawan, pinapaliban ko muna ang isipang iyon. Kailangan masaya ako, bulong ko sa sarili. Sinaglitan kong binisita ang facebook. Nagulat ako sa aking nakita; ang mga kamag-aral ko noong kolehiyo ay g...

Yan ang kadalasang tanong sa akin ng mga taong nakakasalamuha ko. Minsan wala lang para sa akin. Minsan kinakabahan ako dahil baka naghihinala na sila sa aking pagkatao. Minsan nama'y naiinis na ko sa pagtatanong nila nang paulit-ulit para bang nanghihimasok na sa buhay ko. Siyempre ang mga nagtatanong nito sa akin ay iyong mga taong iniisip pa rin nila ay straight ako - mga kamag-anak, mga kaibigang lalaki at babaeng, mga katrabaho, at mga kakilala sa simbahan. Sa dalas na natatanong yan sa akin, hindi ko na pinag-iisapan sila ng masama kung bakit biglang natanong nila 'yon. Kaya sa lahat ng nagtatanong sa akin, isa na lang ang sagot ko. "Career muna bago girlfriend." Straight man o hindi, valid naman din para sa akin iyong dahilan ko. Bakit? Una, ayaw ko munang pumasok sa isang relasyon nang hindi ako panatag kung pera ang pag-uusapan. Ayaw ko yung sa tuwing lalabas kayo, iisipin mo kung saan makakatipid o kung ano ang pedeng gawin sa limitadong bud...

I tried to declutter the room since I didn't do anything productive today. On the shelf, I found a piece of paper with something written at the back. It looked like some quotes my sister copied from her phone and wrote it down. Since the quotes were something you can advice others with, I was inspired to put it into graphics. Here are two of my favorites.