*sad face*

,
Talo ko pa ang nasa MMK sa ka-dramahan kanina sa bus. Habang nasa byahe papuntang Maynila, sabay naman ang tulo ng luha. Yung tipong namumuo muna sa loob tapos unti-unting tutulo sa gilid ng mata. Kainis lang. Tapos nasa aisle seat pa ko, so kitang-kita ng madla.

Ang hirap lang kasi nung may gusto kang sabihin sa isang tao pero nagpasya kang kimkimin na lang para di siya masaktan. Ang sakit noon sa kalooban. Parang gusto mong sumabog.

Kaya ganun na lang ginawa ko. Inilabas ko na lang sa luha. Mega-punas naman ako sa bus parang tange at pikit na lang ng mata. Eventually, nakatulog din ako hanggang sa campus.

Galit. Lungkot. Inis. Awa. Hiya. Sisi. Halo-halo na lahat ang nararamdaman ko. Buti na lang ngayon ay pede ako makapagmuni-muni kung saan mo. Nasabi ko na rin dati na gusto ko ng escape. Kung pede lang sana tumakas na ng tuluyan.

:'(

4 comments:

  1. wag kang tatakas... iiyak mo lng khit saan khit dito... bsta laban lang... ganyan... ok?

    ReplyDelete
  2. ok lang umiyak... big boys do cry.. ;)

    ReplyDelete