Skip to main content

Players

Minsan pakiramdam mong sobrang pamilyar mo na sa laro na tingin mo ay di ka na maiisahan o malalamangan. Pakiramdam mo na kahit bali-baliktarin man ang laro ay kaya mo itong ipanalo. Sabi mo sa sarili mo, dahili marami ka ng napagdaanan, wala ng makakapagpaikot sa'yo. Bagkos, ikaw pa ang magpapaikot sa kanila. Wala silang magagawa kapag ikaw na ang naglabas ng baraha.

Ngunit darating ang araw kung saan makakakilala ka ng tao na mas magaling at mas bihasa kaysa sa iyo. Mas magaling siyang dumiskarte at mas marami siyang alas. At pag sinumulan na niya ang paglabas ng kanyang baraha ay wala ka ng magagawa. Ang pagkatalo mo ay sigurado na. Uuwi ka na lang luhaan at nasasaktan. At ang tanging baon mo sa iyong pag-uwi ay ang aral na kahit anong galing mo makipaglaro, makakilala ka rin ng katapat mo o higit pa ang husay sa iyo. Kaya kahit bihasa ka man, dapat handa ka rin matalo, masaktan, at umiyak.


*****


Laro tayo! -
Sige! -
Ang laro ay Sweet-sweet-tan! Ang unang mag-fall sa isa, talo. Game? -
Game! Ay mukhang talo na agad ako -

Comments

  1. mukang may pinaghuhugutan ang entry na ito....

    ReplyDelete
    Replies
    1. wala namang pinaghuhugutan. meron lang gustong ibaon.

      Delete
  2. Una, kung sino ang mas nagmamahal, siya ang posibleng mas masasaktan.

    Pangalawa, kung handa kang makipaglaro, dapat handa ka rin na masaktan.

    ReplyDelete
    Replies
    1. parang kanta lang yan, bakit kung sino pa, ang siyang marunong magmahal. ay siyang madalas maiwan nang di alam ang dahilan. hehe

      Delete
  3. Replies
    1. goowh! i-kwento na yan! lols :p

      Delete
    2. haha Nate! naisip ko na yan. siguro in the coming posts. pero di ko sasabihin na yan na yun. :D

      Delete
  4. minsan, masarap rin makatikim ng pagkatalo. masaktan ka man, alam mo sa iyong sarili na tao ka pa rin. marunong magmahal.

    ReplyDelete
  5. kaya ingat-ingat pa rin dapat. there's always someone better. :)

    ReplyDelete
  6. Alam mo kung anong ginagawa sa mas magaling sayo maglaro?







    Tinutumba!

    ReplyDelete
  7. At syempre walang smiley ang comment kong nauna para kunwari seryoso hehe :)

    ReplyDelete
  8. ganun talaga, karma will always find its way

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Mga ilang tagpo ng gabing iyon

Sa mga oras na iyon, tipong game na lang kaming magkakaibigan kung anong mangyari. Inumpisahan kasi nung isang guy na tumingin sa aming direksyon sa may Starbucks sa Greenfield. Tipong nag-uusap kaming magkakaibigan doon sa labas na tables nang sabay-sabay kaming napatingin sa isang lalaking dumaan. Sabay-sabay kaming nagtawanan nang mahuli kami. Pero ang nakakapagtaka ay kahit makalagpas na siya, ilang ulit pa rin ang dungaw niya sa amin. Eh di parang, "trip ata tayo noon." Sinundan namin ng tingin yung guy hanggang sa nakumbinse namin yung isa naming kaibigan na sundan siya talaga para ayaing makipagkape or whatever. Bumalik si friend na hindi bitbit si Kuya. Ang pangalawang tagpo ay noong papalakad na kami sa EDSA kung saan sasakay ang mga kaibigan ko. Tinagos namin ang Greenfield papunta sa direction ng Rob Forum. Sa bandang Flair pa lang may nakipagtitigan na sa aming lalaki. Yung isa naming kaibigan ang tumawag sa aming atensyon. Sabi niya, tigil lang daw muna kami a...

Before Coming Out

Lately, I've been thinking of coming out. It's like I want to free of myself of the burden of keeping my identity a secret. But before I come out, I just have some personal conditions I need to accomplish first. I won't be doing these things just to earn people's approval on my lifestyle but more for me being comfortable in the path I've chosen to live.

What 2012 taught me..

Yesterday night, my friends and I went out for dinner. During our talk a friend suggested to share our year-end evaluations. Since I've already blogged about how my year went, I was quick to answer his question. His next topic was to complete the statement: 2012 taught me to.... I haven't really thought of the lessons or general theme of the closing year so I got to think about my answer. And here's what I shared. "2012 taught me to just keep on trying. Maybe I'll succeed, maybe I won't. No matter what the outcome may be, what's important is that I have tried that I have exerted effort to reach my dream. Even though I take things a day at a time, not really making long term plans, I still have goals for whatever opportunities and I would make every step to take advantage of that chance. I believe that it's better to have tried (in love, in career, and in life) than to regret not trying at all." So that's it. And with this, I end my 2012 ...